H ΠΑΕ ΑΟ Κέρκυρα ανακοινώνει το τέλος της συνεργασίας της με τον ποδοσφαιριστή, Γιώργο Παρασκευαϊδη. Η οικογένεια του ΑΟΚ τον ευχαριστεί θερμά για τις πολύτιμες υπηρεσίες του στην ομάδα και του εύχεται, με ειλικρίνεια, κάθε επιτυχία στη συνέχεια της καριέρας τoυ.

Δυο λόγια για έναν φίλο…
Ανακοινώθηκε κατακαλόκαιρο του ’09. Τέλη Αυγούστου, λίγες μέρες μετά της Παναγίας. Ντόρος πολύς, δεν έγινε. Ούτε το background προδιέθετε («ελεύθερος απ’ τον Λεβαδειακό»), ούτε το timing. Καθώς η, λίγες ώρες πριν, ανακοίνωση του Μπερνς είχε κρατήσει για την πάρτη της το περισσότερο λούστρο.

Το γεγονός πως, μια χούφτα μήνες πιο μετά, η φίλαθλη συνείδηση της Κέρκυρας είχε ήδη αναγνωρίσει στο πρόσωπο του Γιώργου Παρασκευαϊδη, ένα σημείο αναφοράς, θα μπορούσε να εκληφθεί και ως αποκατάσταση εκείνης της μίνι «αδικίας».

Χαριστικά; Τι λες... Δεν κάνει, φίλε μου, χάρες το ένστικτο του κόσμου. Μοναχά αναγνωρίζει, εκτιμά. Και στην περίπτωση του «καραφλού», είχε πολλά. Το σπάνιο φιλότιμο. Το ήθος. Τον ιδρώτα στη φανέλα. Τη λεβεντιά, το πάθος του. Τα κιλά ψυχής, που αράδιαζε πάνω στο χορτάρι. Μια, εν κατακλείδει, ακριβή συνεισφορά στην πορεία express των τελευταίων 2,5 ετών (42 αγώνες – ο τελευταίος στο 3-0 στον Πλατανιά) . Της ανόδου απ’ τα δύσκολα κατώγια της Β’ Εθνικής και της περσινής, ιστορικής παραμονής στη Super League.

Όχι, ο Παρασκευαϊδης δεν υπήρξε ο, τεχνικά, καλύτερος ποδοσφαιριστής που πέρασε απ’ το νησί. Απ’ αυτούς που θα πλήρωσες το εισιτήριο, για να γεμίσουν χάρμα τα ματάκια σου. Υπήρξε, όμως, μακράν, από τους πιο τίμιους. Το «πολύτιμο γρανάζι» του προπονητή. Η «ψυχάρα» της λαϊκής, ποδοσφαιρικής αργκό. Ο «Γιώργαρος» της Θύρας 5.

Τέλη Οκτώβρη, στον φιλικό αγώνα με τα Γιάννινα, τη στιγμή που ο Μπάντοβιτς του έδινε το σήμα της εισόδου, το ΕΑΚ σηκώθηκε στο πόδι. Χειροκρότημα, σχεδόν standing ovation. Η στιγμή, που ο κόσμος του αναγνώριζε κάτι επιπλέον. Το πείσμα, με το οποία πάλεψε ν’ αφήσει πίσω το δαιμονικό ενός σπάνιου τραυματισμού (τον Ιούλιο, στο πρώτο φιλικό, με τον Ατρόμητο στο Καρπενήσι).

Το έκανε, το κατάφερε, επέστρεψε. Και με ‘μερεμένο, πλέον, το μυαλό, δήλωνε στο aokerkyra.com,gr αυτό: «Κατάλαβα πόσο σημαντική είναι η υγεία για έναν αθλητή. Ο χρόνος πια μετρά υπέρ μου...».

Έτσι είναι. Έστω κι αν πλέον, οι νόμοι του επαγγελματισμού του ποδοσφαίρου, τον θέλουν να  θα φορά άλλη φανέλα . Με χρώμα διαφορετικό, δίχως ραμμένο «καραβάκι» στην αριστερή πλευρά του στήθους.

Τα τελευταία χρόνια, από τον ΑΟ Κέρκυρα πέρασαν πολλοί. Απ’ αυτούς, φίλοι γινήκανε οι λίγοι. Η κοινωνία του ΑΟ Κέρκυρα, αποχαιρετά σήμερα έναν απ’ τους πιο πραγματικούς. Και του εύχεται να ‘ναι γερός και δυνατός. Πάντα, ο Γιώργος που γνωρίσαμε…
ΠΑΕ ΑΟ ΚΕΡΚΥΡΑ